Τι είναι οι μύκητες
Οι μύκητες είναι μέρος μιας κατηγορίας μικροοργανισμών οι οποίοι εκτείνονται από μονοκυττάριους σχηματισμούς, που μπορούν να γίνουν ορατοί μόνο με μικροσκόπιο, έως τα πολυκυττάρια μανιτάρια (τα οποία είναι σαπρόφυτα) και που εύκολα είναι ορατά με γυμνό οφθαλμό.Διακρίνονται σε σαπρόφυτα και παράσιτα.
Τα σαπρόφυτα λαμβάνουν την τροφή τους από νεκρή ύλη και έχουν λιγότερες απαιτήσεις από τα παράσιτα τα οποία τρέφονται από ζωντανή ύλη.
Οι μύκητες είναι ευκαρυωτικοί μικροοργανισμοί και μπορούν να αναπτυχθούν σε μια μεγάλη ποικιλία περιβαλλόντων που υπάρχουν μέσα ή πάνω σε ζώα και ανθρώπους, πάνω σε φυτά, ακόμα δε και στο έδαφος. Μόνο 15 γένη και περίπου 100 είδη από τις χιλιάδες των ειδών μυκήτων ευθύνονται για νόσο στον άνθρωπο. Οι περισσότεροι από τους μύκητες ιατρικού ενδιαφέροντος έχουν κοσμοπολίτικη κατανομή και βρίσκονται παντού.


Οι μύκητες αποτελούνται από το έλυτρο (μόνο μερικοί μύκητες), το κυτταρικό τοίχωμα, την κυτταρική μεμβράνη, το κυτταρόπλασμα, τον πυρήνα, την πυρηνική μεμβράνη, τον πυρηνίσκο, το ενδοπλασματικό δίκτυο, μιτοχόνδρια, κενοτόπια κ.α. Το έλυτρο είναι ένας πολυσακχαρίτης. Συμβάλλει στην αντοχή στη φαγοκυττάρωση, και για το λόγο αυτό θεωρείται λοιμογόνος παράγοντας. Υπάρχει μόνο σε μερικούς μύκητες, όπως ο Cryptococcus neoformans (ελυτροφόρος ζυμομύκητας). Το κυτταρικό τοίχωμα έχει αντιγονική δράση. Αποτελείται από πολυεπίπεδη δομή(περίπου 90% πολυσακχαρίτες, όπως εξόζη και πολυμερή εξοζαμίνης, και 10% πρωτεΐνες και λιποπρωτεΐνες). Συμβάλλει στο σχήμα, την αντοχή και στην προστασία από το ωσμωτικό shock.


Η κυτταρική μεμβράνη αποτελείται από δύο επίπεδα. Περιέχει φωσφολιπίδια και στερόλες (εργοστερόλη, ζυμοστερόλη) και συμβάλλει στην προστασία κυτταροπλάσματος, την ωσμωτική ρύθμιση και διευκολύνει επίσης τη σύνθεση του ελύτρου και του κυτταρικού τοιχώματος. Η εργοστερόλη είναι απαραίτητη για την διατήρηση της ακεραιότητας της μεμβράνης και συντίθεται από ένα άλλο λιπίδιο , την λανοστερόλη .

Πως ταξινομούνται οι μύκητες
Οι μύκητες ταξινομούνται σε τρείς κύριες κατηγορίες : τα δερματόφυτα, τους βλαστομύκητες και τους υφομύκητες ή νηματοειδείς μύκητες.
Δερματόφυτα: ο μεγαλύτερος αριθμός δερματοφύτων αναπαράγονται με ατελή σπόρια. Η πιο συνηθισμένη μορφή αναπαραγωγικών σπορίων των δερματοφύτων είναι τα κονίδια.Μέρος των δερματοφύτων αναπαράγονται με γονιμοποίηση μέσω τελικών σπορίων.
Βλαστομύκητες ή ζυμομύκητες: μπορούν να γίνουν ορατοί ως μονοκυττάριοι, στρογγυλοί ή ωοειδείς μικροοργανισμοί. Οι βλαστομύκητες αναπαράγονται με την διαδικασία της εκβλάστησης. Κατά την διάρκεια της εκβλάστησης ο πυρήνας του μητρικού κυττάρου διαιρείται και ένας θυγατρικός πυρήνας περνά στο εκβλάστωμα. Τα κύτταρα χωρίζονται με το σχηματισμό ενός διαφράγματος . Μετά από μικρό χρονικό διάστημα το εκβλάστωμα αποσπάται και έτσι δημιουργούνται δύο μονοκυττάριοι οργανισμοί από έναν αρχικό
Υφομύκητες : είναι πολυκυττάριοι οργανισμοί που αποτελούνται από πολλά κύτταρα ενωμένα μαζί για να απαρτίσουν μακρούς, σωληνοειδείς σχηματισμούς που ονομάζονται υφές.

 


Μυκητιάσεις
Οι μυκητιάσεις διακρίνονται σε επιπολής και συστηματικές ή εν τω βάθει .
Οι επιπολής μυκητιάσεις προσβάλλουν τα μέρη του σώματος που περιέχουν κερατίνη (επιδερμίδα, τρίχες, νύχια κλπ.). Αυτές οι λοιμώξεις γενικά θεωρούνται αισθητικά προβλήματα και δεν θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή. Σπανιότατα και μόνο σε άτομα σοβαρά ανοσοκατασταλμένα επεκτείνονται σε άλλους ιστούς. Τα παιδιά είναι περισσότερο ευαίσθητα και οι λοιμώξεις είναι συχνότερες σε περιοχές με θερμό και υγρό κλίμα.


Τα συχνότερα αίτια επιπολής μυκητιάσεων είναι τα είδη Trichophyton, Microsporum, και ένα είδος Epidermophyton, που ομαδικά αναφέρονται ως δερματόφυτα. Άλλοι μύκητες που προκαλούν επιπολής μυκητιάσεις περιλαμβάνονται στα είδη Pityrosporum και Candida.
Οι κλινικές εκδηλώσεις είναι απολέπιση του δέρματος, τριχόπτωση, κνησμός και ερύθημα ή άλλη δυσχρωμία. Η συμπτωματολογία είναι χαρακτηριστική, αλλά δεν είναι επαρκής. Έτσι για να τεθεί ακριβής διάγνωση απαιτείται ειδικός εργαστηριακός έλεγχος

 

Τι είναι οι δερματοφυτίες
Τα δερματόφυτα είναι μια ομάδα μυκήτων οι οποίοι χρησιμοποιούν την κερατίνη ως πηγή τροφής και ανευρίσκονται στο δέρμα , στα νύχια και στις τρίχες.Όλα τα δερματόφυτα προκαλούν λοίμωξη με τον ίδιο τρόπο. Τα σπόρια των μυκήτων βλαστάνουν σε θερμές και υγρές επιφάνειες του δέρματος. Παράγουν υφές οι οποίες διεισδύουν στην κερατίνη στιβάδα για να βρούν τροφή.Οι υφές αυτές αυξάνονται και εξαπλώνονται πλευρικά σε όλη την κερατίνη προσβάλλοντας τρίχες και θυλάκους ή νύχια της περιοχής

Υποδιαιρούνται και ταξινομούνται ανάλογα με το μέρος του σώματος που αφορούν.

Το δερματόφυτο Προσβάλλει..
Του γενείου Την τριχωτή περιοχή του προσώπου
Της κεφαλής Το τριχωτό δέρμα και τις τρίχες της κεφαλής, τα φρύδια και τις βλεφαρίδες
Του ψιλού δέρματος Το άτριχο δέρμα
Των μηρογεννητικών πτυχών Τις μηροβουβωνικές περιοχές
Των χεριών Τα χέρια και τα δάκτυλα
Των ποδιών Τα πέλματα και τις μεσοδακτύλιες πτυχές
Των νυχιών Τα νύχια χεριών και ποδιών

Δερματοφυτία των ποδιών( πόδι του αθλητή)
Η δερματοφυτία των ποδιών είναι γνωστή σαν πόδι των αθλητων και είναι η συχνότερη δερματοφυτία με εμφάνιση κυρίως σε νέα άτομα.Παρατηρείται συχνότερα σε θερμό και υγρό καιρό και όταν χρησιμοποιούνται υποδήματα τα οποία συγκρατούν υγρασία.Αρχίζουν με κνησμό και εμφάνιση ραγάδων και φυσαλίδων ανάμεσα στα δάκτυλα.Οι συνηθέστεροι αιτιολογικοί παράγοντες είναι: Tr. mentaprophytes, Tr. rubrum, Ep .floccosum
Μεταδίδεται με τμήματα μολυσμένου δέρματος σε χώρους που οι άνθρωποι είναι πιθανόν να περπατήσουν ανυπόδητοι.
Η διάγνωση επιβεβαιώνεται και εργαστηριακά με την άμεση αναζήτηση μυκήτων.
Δερματοφυτία των μηρογεννητικών πτυχών
Εμφανίζεται κυρίως σε νέους άνδρες και μεταδίδεται από άτομο σε άτομο μέσω ειδών ένδυσης.Παράγοντες όπως η εφίδρωση, η στενότητα ή ο αδιάβροχος τύπος εσωρούχων συμβάλλουν στην εμφάνιση και την εμμονή της νόσου.
Χαρακτηρίζεται από κυκλικές, δακτυλιοειδείς ζωηρά ερυθρές βλάβες με καθαρό κέντρο και απολεπιζόμενα εφελκιδοειδή χείλη.Οι βλάβες μπορεί να αφορουν στους βουβώνες, την έσω επιφάνεια των μηρών , το όσχεο, το περίνεο και την μεσογλουτιαία σχισμή.
Οι συνηθέστεροι αιτιολογικοί παράγοντες είναι : Tr. Rubrum, Ep.Floccosum

Δερματοφυτία του τριχωτού της κεφαλής
Εμφανίζεται κυρίως σε παιδιά και είναι σπάνια σε ενήλικες λόγω της αντιμυκητιασικής δράσης του σμήγματος το οποίο παράγεται από τους σμηγματογόνους αδένες μετά την εφηβεία.Τα πρωιμότερα σημεία είναι ερυθηματώδεις βλατίδες που σχηματίζονται γύρω από κάθε τρίχα.Αυτές τελικά συρρέουν σχηματίζοντας μια μεγάλη λεπιώδη βλάβη. Αργότερα προσβάλλεται η τρίχα και η ρίζα της και σχηματίζεται μια κυκλική συχνά γκριζωπή περιοχή αλωπεκίας.
Αιτιολογικά ενοχοποιούνται τα Μικρόσπορα (M. Canis , M. Audouinii) και τα Τριχόφυτα (Tr.Violaceum, Tr.Tonsurans)
Η προσβολή από M. Audouinii αφορά μόνο ανθρώπους και μεταδίδεται από παιδί σε παιδί. Η νόσος είναι εξαιρετικά μεταδοτική κα εμφανίζεται με την μορφή επιδημιών σε συνθήκες μεγάλου συνωστισμού.
Δερματοφυτία ψιλού (άτριχου) δέρματος
Είναι σχετικά συχνή δερματοφυτία η οποία προσβάλλει το άτριχο δέρμα του κορμού και μερικές φορές το δέρμα των άνω και κάτω άκρων.Η βασική βλάβη είναι ένας βαθμιαία επεκτεινόμενος, ερυθρός δακτύλιος με κεντρική περιοχή που έχει ιαθεί. Ο κνησμός είναι συνηθισμένο σύμπτωμα.
Ο παθογόνος μικροοργανισμός στα παιδιά είναι το Microsporum Canis και στους ενήλικες το Trichophyton Rubrum ή Mentagrophytes
Ονυχομυκητιάσεις
Από τις παθήσεις των ονύχων το 15% οφείλεται σε προσβολή από μύκητες. Τα κυριότερα αίτια των ονυχομυκητιάσεων είναι τα δερματόφυτα, οι βλαστομύκητες και οι υφομύκητες.
Ονυχομυκητιάσεις από δερματόφυτα
Από το σύνολο των δερματοφύτων μόνο τα τριχόφυτα προσβάλλουν την κερατίνη των ονύχων. Υπάρχουν 4 μορφές : περιφερική, λευκή επιφανειακή, εγγύς λευκή και ολική.
Ονυχομυκητιάσεις από Βλαστομύκητες
Οι βλαστομύκητες αποτελούν το πλέον συνηθισμένο αίτιο ονυχομυκητίασης στα χέρια. Υπάρχουν δύο μορφές:1) με παρονυχία 2)προσβολή του ελεύθερου άκρου.


Ποια είναι η θεραπεία των μυκητιάσεων
Οι επιφανειακές μυκητιάσεις είναι αρκετά συχνές και κατά κανόνα υποχωρούν με τοπική θεραπεία. Οι εν τω βάθει συστηματικές μυκητιάσεις είναι σπανιότερες και συνήθως παρατηρούνται σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς. Η πρόοδος της ιατρικής έχει συμβάλλει τα τελευταία χρόνια στην αύξηση του αριθμού των ασθενών με ανοσοκαταστολή και ως εκ τούτου και των συστηματικών μυκητιάσεων.Ε ν τούτοις η πρόοδος στην θεραπευτική των μυκητιάσεων δεν είναι ανάλογος.
Τα κυριότερα αντιμυκητιασικά φάρμακα διακρίνονται στις ακόλουθες κατηγορίες ανάλογα με την χημική τους σύσταση:
Πολυένια (νυστατίνη, αμφοτερικίνη Β)
Αζόλες (ιτρακοναζόλη, φλουκοναζόλη, κετοκοναζόλη, μικοναζόλη)

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την νόσο και την θεραπεία της σας παρακαλούμε να απευθύνεστε στον αρμόδιο Ιατρό.

©   Proton Pharma | Policy

created by kafkas-publications
valid xhtml  |  valid css